Blauwdruk of creatief proces

Dat er nog uitdagingen genoeg overblijven, blijkt wel als de professionals gelegenheid krijgen om even kort te ‘buzzen’ aan hun tafel. Welke vragen en twijfels hebben ze nog? Maar ook: welke nieuwe ideeën zijn er? Daarnaast worden de gastsprekers aan de tand gevoeld.

"Laatst kreeg ik van een gemeente een plan van aanpak voor de Omgevingswet, dat was echt een soort bijbel die moest dienen als blauwdruk,” zegt een vrouw. ‘Ik vroeg me af: hoe kun je het allemaal nu al zo dichtgetimmerd hebben?" Iemand anders reageert: “Vreemd inderdaad. Volgens mij is de uitvoering van deze wet echt een creatief proces, als je dat allemaal vastlegt haal je dat er natuurlijk uit." 

Maar, brengt iemand anders daar tegenin: “Vooraf er goed over nadenken is natuurlijk niet alleen slecht. Er zijn kaders nodig. Maar er moet ook ruimte overblijven. Je kunt niet zoals in het stripje van Fokke & Sukke dat we net zagen, zeggen: ‘de cultuuromslag staat gepland voor donderdag 12 januari’."

Er is dus onder bestuurders en ambtenaren een cultuuromslag nodig.

Handhaving
"Nu toetsen we alles, met de nieuwe Omgevingswet moeten we de handhaving veel meer vrijlaten", wordt aan een andere tafel gezegd. "Er is dus onder bestuurders en ambtenaren een cultuuromslag nodig." 

Bij een volgende tafel komt een idee voor vliegende raadsleden ter sprake. Dat zijn specialisten die mee mogen praten in de raad als het over hun onderwerp gaat. Gelukkig zijn er niet alleen maar vragen en twijfels: "Ik vond het eigenlijk allemaal wel helder allemaal", wordt er gezegd. De tafelgenoten knikken instemmend.  

Betrokken bewoners
Na de buzzronde is er nog wat tijd voor wat vragen aan de gastsprekers. Iemand uit het publiek vraagt zich af hoe je de aandacht van de burger kunt trekken voor een onderwerp waar zijn interesse niet ligt. Hoe los je dat op? Ruud Stevers van Rijkswaterstaat meent dat wanneer een onderwerp onder de bevolking niet leeft, het ook zeker niet opgedrongen moet worden. Als voorbeeld noemt hij de aanleg van een speeltuin. Stevers: “Wanneer dat geen maatschappelijk item is en het onderwerp slechts van bovenaf wordt opgelegd door de gemeente, dan valt te verwachten dat de bewoners zich ook niet betrokken voelen.”

Je moet je verplaatsen in de leefwereld van de inwoners, meent Stevers. “Maar aan de andere kant moet je als overheid helder communiceren. Als het bestuur ervoor gekozen heeft dat er een asielzoekerscentrum moét komen dan moet je daar ook heel duidelijk over zijn. Op zo’n moment moet de burger zich aansluiten bij wat er is."

Mirjam Streefkerk
Voeg toe aan selectie